Wie goud, zilver of sieraden verkoopt, wil zeker weten dat het goed wordt beoordeeld. Daarom controleren wij elk voorwerp met behulp van meerdere tests. Bij niet alle productsoorten (zoals sieraden, munten of staven) zijn dezelfde tests relevant. Een deel van de tests is gebaseerd op vaste eigenschappen van edelmetaal, zoals gewicht, dichtheid en geleiding. Deze zijn meetbaar en komen uit de natuurkunde en chemie.
Andere tests zijn praktische controles die in de markt veel worden gebruikt, zoals kijken, luisteren en vergelijken. Door deze te combineren ontstaat er een goed beeld van de echtheid.
Het eerste wat we doen zijn visuele controles. Veel van deze controles kun je ook zelf doen. We bekijken het voorwerp en letten op details zoals keurmerken, kleur en slijtage. Met een loep maken we kleine kenmerken zichtbaar, zoals stempels of beschadigingen.
Soms halen we producten uit de verpakking. Verpakkingen kunnen namelijk worden nagemaakt. Door het product zelf te bekijken, krijgen we een beter beeld.
In sommige gevallen geeft de verpakking juist de echtheid van het product aan. Zo zijn er goudstaven en verzamelmunten met een certificaat. Ook kan een verzamelmunt voorzien zijn van een PCGS-grade (door een onafhankelijke instantie beoordeeld op echtheid).
Goud en zilver zijn niet magnetisch. Als een voorwerp aan de magneet plakt, dan weten we zeker dat het geen goud of zilver is. Deze test kan enkel uitgevoerd worden met een sterke magneet. Niet-magnetische materialen zijn niet automatisch echt goud of zilver. Er zijn ook andere metalen die niet magnetisch zijn. Daarom doen we altijd meerdere tests.
Elke munt en staaf heeft een vast gewicht en vaste afmetingen. We wegen het product nauwkeurig op een geijkte weegschaal en meten het met een schuifmaat. Wijken gewicht en formaat af? Dan is dat een teken dat er iets niet klopt.
Goud heeft een hoge dichtheid. Die wijkt nauwelijks af. Indien gewicht en formaat afwijken, klopt er iets niet.
Met een toetssteen en een speciale vloeistof, het “koningswater”, testen we het goud- of zilvergehalte. Koningswater is een vloeistof die bestaat uit salpeterzuur (HNO3) en geconcentreerd zoutzuur (HCl). We maken met het voorwerp een kras op de toetssteen en druppelen er vervolgens vloeistof op. Blijft de streep zichtbaar, dan is het goud of zilver. Verandert of verdwijnt de streep, dan is het gehalte lager of gaat het niet om een edelmetaal. Met verschillende karaatsvloeistoffen kunnen we het gehalte nauwkeurig bepalen.
Met een spectropen controleren we de geleiding van het metaal. Deze pen geeft op een eenvoudige manier een indicatie of het om goud of zilver gaat. Deze test is ondersteunend; we gebruiken hem altijd in combinatie met andere methodes.
Edelmetalen hebben een herkenbare klank. Tik je goud of zilver licht aan, dan hoor je een helder en langer geluid. Andere metalen klinken doffer en korter. Deze test passen we voornamelijk toe bij munten en staven.
Als er na alle voorgaande testen nog twijfel is, kunnen we een klein stukje vijlen of het voorwerp doorknippen. Zo zien we of het materiaal van binnen hetzelfde is als aan de buitenkant. Dit doen we alleen als andere testen geen duidelijk antwoord geven en altijd na toestemming van de eigenaar.
Vervalsingen worden steeds beter. Daarom combineren we verschillende testen. Geen enkele test staat op zichzelf en kan volledige duidelijkheid geven. Door meerdere tests uit te voeren, proberen we de echtheid te bepalen om je een duidelijk en vrijblijvend bod te kunnen geven.